ഭാർഗ്ഗവീനിലയം

 വീട്ടിൽ ഞങ്ങളെ കൂടാതെ ഒരുപാടു താമസക്കാർ  വേറെയുമുണ്ടെന്ന് രണ്ടുമൂന്നു ദിവസംകൊണ്ടു ഞങ്ങക്ക് ബോധ്യമായി. രാത്രിയിൽ തട്ടിൻ പുറത്തുകൂടെ ആരൊക്കെയോ നടക്കുന്ന ശബ്ദം.

മരപ്പട്ടിയും, പെരുച്ചാഴികളും വവ്വാലുകളും, ചുണ്ടെലികളും സസുഖം വാണിരുന്ന വീടാണല്ലോ ഞങ്ങൾ കയ്യേറിയത്. അവരും ഭൂമിയുടെ അവകാശികളാണെന്ന് കുഞ്ഞുണ്ണി പ്രസ്താവിച്ചു.

ബഷീറിന്റെ ഭൂമിയുടെ അവകാശികൾ സ്കൂളിൽ പഠിച്ചിട്ടില്ലെടാ .... അല്പസമയത്തേയ്ക്ക് എല്ലാവരും ഭൂതകാലത്തേയ്ക്ക് ഊളിയിട്ടു.

അയ്യോ എന്ന് രഞ്ജി നിലവിളിച്ചതോടെ പൂർവ്വാശ്രമത്തിൽനിന്നും എല്ലാവരും മടങ്ങിവന്നു.

ഭൂമിയുടെ അവകാശികൾ പഠിപ്പിച്ചപ്പോൾ അടി കിട്ടിയ ഓർമ്മയാണ് രഞ്ജിയെ ഇപ്പോഴും വേട്ടയാടുന്നുണ്ടെന്ന് പിന്നീടു നടന്ന വെളിപ്പെടുത്തൽ അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം കോപ്രായങ്ങൾ രഞ്ജി ഊറി ചിരിച്ചു.

ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഉറക്കം ഉണർന്നപ്പോൾ പ്രതാപൻ അലി കുഞ്ഞുണ്ണി തുടങ്ങിയവരുടെ കാലിന്റെ ഉപ്പൂറ്റിയിൽ ഏതാനും ചെറിയ വരകൾ കാണപ്പെട്ടു.

ഒടുവിൽ നീണ്ട അന്വേഷണങ്ങൾക്കു ശേഷം ചുണ്ടെലി കരണ്ടതാണെന്നു റഫീഖ് എന്ന ഇക്കയുടെ സി ബി ഐ  കണ്ടെത്തി. എന്തൊകൊണ്ടു ബാക്കിയുള്ളവരുടെ കാലുകൾ വെറുതെവിട്ടു ബിനോയിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സംശയം. തൊലിക്കട്ടി അപാരമെന്ന പ്രസാദിന്റെ മറുപടിയിൽ മറ്റെല്ലാ സംശയരോഗികളും ഓടിയൊളിച്ചു.

അത്താഴത്തിനു ശേഷം എല്ലാവരും വരാന്തയിലും, നടയിലും മുറ്റത്തുമായി ഇരുന്നു പലപല കഥകൾ പറയുമായിരുന്നു.

കൂട്ടത്തിൽ ചില എരിവും പുളിയുമുള്ള കഥകൾ പറയുമ്പോൾ സമ്പൂർണ്ണ നിശബ്ദതയും ശേഷം എല്ലാവരുംതന്നെ മനകണ്ണിൽ അത് നടന്നതായി സ്വപ്നം കാണുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

പ്രസാദാണ് ഹൊറർ കഥകളുടെ ആശാൻ . പള്ളി സെമിത്തേരിയിലെ പ്രേതമാണ് മുഖ്യ ഐറ്റം. പ്രേത കഥ പറയുന്നത് തടയാൻ ദീപക് എപ്പോഴും ശ്രമിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷെ സദസ്സ് എന്നും  പ്രസാദിന് അനുകൂലമായിരുന്നു.

ഒരുദിവസം പ്രസാദിന്റ “പള്ളി സെമിത്തേരിയിലെ പ്രേതം” നിറഞ്ഞ സദസ്സിൽ പ്രദർശനം തുടരുന്നു.

വരാന്തയിലും വാതിൽ പടിയിലുമായി കേൾവിക്കാൾ കാതു കൂർപ്പിച്ചു ഇരിക്കുന്നു.

ദീപക് മാത്രം  വരാന്തയിലെ നടയിൽ മുറ്റത്തേയ്ക്ക് കാലും നീട്ടിയാണിരിക്കുന്നത്.

പ്രസാദിന്റെ കഥ ക്ളൈമാക്സിലേക്കെത്തുന്നു. അതാ സെമിത്തേരിയിൽ നിന്നൊരു അസാധാരണ രൂപമെന്നു പ്രസാദ് പറയുകയും മുറ്റത്തു നിന്നും 'ഡിം' എന്നൊരു വലിയ ശബ്ദം  .  

ദീപക്കും കൂടെ പേര് വെളുപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത രണ്ടു പേരും അകത്തെ മുറിയിലേയ്ക്കു പാഞ്ഞു. അവർ മൂവരും നിലം തൊടാതെ പറക്കുന്ന കാഴച ഞാനേ കണ്ടോള്ളൂ, ഞാൻ മാത്രം.

മാവിൽ നിന്നും ഒരു വലിയ മാങ്ങ ദീപക്കിന്റെ കാലിനു സമീപം വീണതാണ് 'ഡിം' എന്ന വലിയ ശബ്ദത്തിനു കാരണമായത്.

പക്ഷെ ദീപക്കിനെ കുഴക്കിയത് അതല്ല ക്‌ളൈമാക്സിൽ പ്രസാദ് എങ്ങനെയാണു ഇത്ര കൃത്യമായി മാങ്ങാ വീഴുന്നത് ഒപ്പിച്ചത്എന്നതായിരുന്നു.

ഇതൊക്കെയെന്ത്  എന്നഭാവത്തിൽ മസിൽ പിടിച്ചു  പ്രസാദും .....

(BINOY V J)

'എൻസൈക്ലോപീഡിയ ബ്രിട്ടാനിക്ക'

ഒരു ഏപ്രിൽ മാസത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ പയ്യന്നൂയൂരിൽ എത്തുന്നത്.

താമസിക്കാൻ ഒരു ലോഡ്ജ് തരപ്പെടുത്തി. ഏപ്രിൽ മാസത്തെ ചൂട് സഹിക്കാൻ വയ്യ.

ലോഡ്ജിലെ ഒരു വലിയമുറിയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചത്.

മുറിയ്ക്ക് വെന്റിലേഷൻ ഇല്ലാത്തതിനാൽ വല്ലാത്ത ചൂടാണ്. കൂടാതെ ആകെയുള്ള മണ്ണെണ്ണ സ്റ്റവ്വിൽ പാചകം അതിന്റെ ചൂട് വേറെ. 

എത്രയും വേഗം പുതിയ ഒരു വീട് കണ്ടുപിടിക്കണം. സുഹൃത്തുക്കളുടെ എണ്ണം കൂടുന്നു. പുതുതായി കുറച്ചുപേർകൂടെ ജോയിൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. 

സഹപാഠിയും ലോക്കലുമായ പ്രശാന്തിന്റെ സഹായത്താൽ മുച്ചിലോട്ട് അമ്പലത്തിന്റെ അടുത്തായി പഴയ ഒരു വീട് കിട്ടി. 

വയലിന്റെ അരികിലുള്ള പഴയ ഒരു വീട്. നടവരമ്പിലൂടെ നടന്നു വേണം വീട്ടിലെത്താൻ.

മുച്ചിലോട്ട് ഞങ്ങൾ താമസിച്ചിരുന്ന വീടിനു മുന്നിൽ - ഓർമ ചിത്രം 

കാഴചയ്ക്കു ഒരു ഭാർഗവി നിലയം ലുക്ക്.

സിമിന്റിട്ട വലിയ മുറ്റം. അതുകഴിഞ്ഞാൽ നീണ്ട വരാന്ത. അകത്തേയ്ക്കു കടക്കുമ്പോൾ ഒരു ഹാൾ രണ്ടു കിടപ്പുമുറികൾ, അടുക്കള.

അടുക്കളയോട് ചേർന്ന് കുളിമുറി. കിണറ്റിൽ നിന്നും നേരിട്ട് കോരികുളിയ്ക്കാവുന്ന രീതി ഇന്നാട്ടിലെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്.

ടോയ്ലറ്റ് വീടിനു പുറത്താണ്. 

വീടിനു മുൻവശത്തായി വലിയ ഒരു മാവ്. മാങ്ങാ നിറച്ചും ഉണ്ട്. അസാധാരണ വലിപ്പമുള്ള മാങ്ങകൾ. മുറ്റം നിറയെ മാവിന്റെ ഇലകളാണ്. വീടിനു ചുറ്റും ചപ്പുചവറുകൾ കൊണ്ട് സമ്പുഷ്ടം. ഒന്നാഞ്ഞുപിടിച്ചാൽ രണ്ടു ദിവസംകൊണ്ടു വൃത്തിയാക്കിയെടുക്കാം. 

ശനിയും ഞായറും സേവനവാരം സംഗതി ക്ളീൻ. കയറിച്ചെല്ലുമ്പോളുള്ള ഇടതുവശത്തെ മുറി പ്രസാദ് സ്വന്തമാക്കി. ബാക്കിയുള്ളവർ അകത്തെ മുറിയിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു.

രണ്ടു കട്ടിൽ മാത്രമേയുള്ളൂ. പ്രസാദ് വെട്ടിപ്പിടിച്ച സ്വന്തം മുറിയിൽ കിടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഹാളിൽ നിലത്തു പാ വിരിച്ചു കിടക്കാമെന്ന ബില്ല് ഗവർണ്ണറുടെ തീരുമാനത്തിനു വിടാതെ ഞങ്ങൾ ഏക ഖണ്ഡേന പാസാക്കി.

പിറ്റേന്ന് ക്‌ളാസ് കഴിഞ്ഞു മടങ്ങിവരുമ്പോൾ മുഹ്സിൻ അലിയുടെ കയ്യിൽ എൻസൈക്ലോപീഡിയയുടെ ഒരു വലിയ ബുക്കുണ്ട്. 

ആള് വലിയ പഠിപ്പിസ്റ്റാണെന്ന്  ഞങ്ങൾ അടക്കം പറഞ്ഞു. വീട്ടിലെത്തിയ അലി ബുക്ക് മേശപ്പുറത്തു വിശ്രമിക്കാൻ അനുവദിച്ചു.

ഞങ്ങളിൽ പലരും ഇടയ്ക്കിടെ എൻസൈക്ലോപീഡിയ എടുത്തു തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി സായൂജ്യമടഞ്ഞു.

അലിയെക്കുറിച്ചു ഓർത്തു ഞങ്ങൾ പുളകിതരായി. 

രാത്രി ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം എല്ലാവരും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ അലി ബുക്കെടുത്തു.

എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയശേഷം സ്വസ്ഥമായി പഠിക്കാനാണ് പ്ലാനെന്നു പ്രതാപൻ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു. 

എൻസൈക്ലോപീഡിയയെ ഒരു തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞെടുത്തു  മനോഹരമായ ഒരു തലയിണയാക്കി മാറ്റുന്ന അപൂർവ്വ കാഴ്ച ഞങ്ങളെയൊക്കെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു.

പിന്നീട് കോഴ്സ് കഴിയുന്നതുവരെ ലൈബ്രറിയിലെ പല വലിയ പുസ്തകങ്ങളും രാത്രികാലങ്ങളിൽ അലിയ്ക്കു തുണയായി മാറി.

ലൈബ്രെറിയാനാകട്ടെ അലിയോട് എന്തെന്നില്ലാത്ത ബഹുമാനം.

ലൈബ്രറിയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഇത്രയധികം പുസ്തകകങ്ങൾ എടുത്ത റെക്കോർഡ് ഇന്നും അലിയുടെ പേരിലാണുള്ളത്.

ഗൂഗിൾ വന്നതിനാലും, ഊതിവീർപ്പിക്കാവുന്ന തലയിണകൾ സർവ്വ സാധാരണമായതിനാലും അലിയുടെ റെക്കോർഡ് കാലങ്ങളോളം അവശേഷിക്കും എന്നകാര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സംശയമില്ല, നിങ്ങൾക്കും അങ്ങനെതന്നെയല്ലേ...

(ബിനോയ് വി ജെ) 

കൊന്നക്കാട് വിശേഷങ്ങൾ - ഭാഗം 01

എം എസ് ഡബ്ള്യു പഠനത്തിൽ ആദ്യത്തെ പ്രായോഗിക പഠന കളരി ആണ് റൂറൽ ക്യാമ്പ്. പത്തു ദിവസം നീളുന്ന അതി വിശാലമായ പരിപാടികളായിരുന്നു അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. 

കൊല്ലംകാരനായ ഞാൻ ആദ്യമായി കാസർഗോഡ് കാണാൻ പോയതും ക്യാംപിനുവേണ്ടിയുള്ള യാത്രയിൽ ആയിരുന്നു. പ്രൈവറ്റ് ബസിൽ ഞങ്ങൾ 22 വിദ്യാർത്ഥികളും പിന്നെ 3 അധ്യാപകരും അടങ്ങുന്ന സംഘം കൊന്നക്കാട് എന്ന ഉൾനാടൻ ഗ്രാമത്തിലേക്കു യാത്രതിരിച്ചു. 

പാട്ടും കളിയും ചിരിയും ഒക്കെയായി വളരെ അധികം ആസ്വദിച്ച ഒരു യാത്രയായിരുന്നു അത്. ബസിൽ കൂടെ യാത്ര ചെയ്തവരും ഞങളുടെ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കു ചേർന്നു.

ഉച്ചയോടെ ഞങ്ങൾ കൊന്നക്കാട് എത്തിച്ചേർന്നു. കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലം. വരച്ചു വച്ച സീനറികളിൽ കാണുന്നതുപോലെ അല്ലെങ്കിൽ ചില സത്യൻ അന്തിക്കാട് പടത്തിൽ കാണുന്നതുപോലെ അതിമനോഹരമായ ഒരു സ്ഥലം. 

ആ ചെറിയ കവലയും, പാലവും, തോടും അവിടുത്തെ ആൾക്കാരും എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്ന് ഞങ്ങളുടെയെല്ലാം മിത്രങ്ങൾ ആയി. 

കൊന്നക്കാട് ഗവൺമെൻറ് എൽ പി സ്‌കൂളിൽ ആയിരുന്നു   ഞങ്ങളുടെ ക്യാമ്പ്. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ഗോവിന്ദൻ മാഷ് ഞങ്ങളെ കാത്തു സ്‌കൂളിന് മുന്നിൽത്തന്നെ ഉണ്ട്. 

ഇത്രയും എളിമ ഒരു മനുഷ്യനിൽ ആദ്യമായി ഞാൻ കാണുന്നത് അന്നായിരുന്നു. അവിടെയെല്ലാം ഓടി നടന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ട എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും അദ്ദേഹം ഒരുക്കിത്തന്നു. ആൺകുട്ടികൾക്ക് സ്‌കൂളിൽത്തന്നെ താമസ സൗകര്യം ഒരുക്കി - പെൺകുട്ടികൾക്ക് അടുത്തുള്ള വീടുകളിലും.  

GLPS Konnakkad

ആദ്യദിവസം ഞങ്ങൾ താമസസ്ഥലം ശെരിയാക്കുന്ന പണിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ക്യാമ്പിന്റെ ബാനർ വലിച്ചു കെട്ടി. വൈകിട്ടു നടക്കുന്ന ഉത്ഘാടന സമ്മേളനത്തിന് വേദി ഒരുക്കി. പാചകപ്പുര തയാറാക്കി. അങ്ങനെ എണ്ണമില്ലാത്ത ജോലികൾ! 

വീടുമാറി നിൽക്കുന്നതിന്റെ - അതും ഇത്രയും ദൂരെ - ചില പ്രാരംഭ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ചിലരിൽ കണ്ടുതുടങ്ങിയിരുന്നു. 

ഇതൊന്നും ബാധിക്കാത്ത ഒട്ടനേകം പേരും ഉണ്ട് എന്നും പറയട്ടെ. ആദ്യം പറഞ്ഞ വിഭാഗത്തിൽ പെട്ടത് തെക്കൻ ജില്ലക്കാർ ആയിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ബാച്ചിൽ പത്തനംതിട്ട, വയനാട് ഒഴികെ മറ്റ് എല്ലാ ജില്ലയിൽ നിന്നും പ്രതിനിധികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. 

പണിയൊക്കെ ഒരു പരുവം ആയപ്പോൾ പലരും  വീട്ടിൽ വിളിച്ചു വിവരങ്ങൾ പറയുന്നതിനായി ടെലിഫോൺ ബൂത്തുകളിലേക്ക് പോയി. മറ്റു ചിലർ നാട്ടുകാരുമായി കൊച്ചുവാർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. 

പ്രസാദ്, ഗോവിന്ദൻ മാഷിന്റെ പിറകെ ആയിരുന്നു. വിനോദ് തനിക്ക് 'ഡബിൾ ചായ' കിട്ടാൻ സാധ്യത ഉണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. (ഈ കഥാപാത്രങ്ങളെ കുറിച്ചു വിശദമായി വരും അധ്യായങ്ങളിൽ എഴുതുന്നുണ്ട്).

നേരം ഇരുട്ട് വീഴാൻ തുടങ്ങി. മീറ്റിംഗിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ പൂർത്തിയായി. നാട്ടുകാർ ഒക്കെ എത്തി. പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡണ്ട് ആണ് ഉത്ഘാടകൻ. എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു.

(തുടരും )